WPROWADZENIE
Prezentujemy rezultaty 5-letniego projektu badawczego nr POIR.01.01.01-00-0829/16-00, pt. „Innowacyjna, mykoselektywna okrywa oraz podłoże do uprawy pieczarek”, zrealizowanego w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, wykonanego przez firmę MEXEO w Kędzierzynie-Koźlu we współpracy z Instytutem Ogrodnictwa w Skierniewicach.
W efekcie, przedstawiamy nową, bezpestycydową ofertę kompleksowego systemu higieny w technologii uprawy pieczarek, opartego o ditlenek chloru jako substancję bójczą, zamiennie do dezynfekcji termicznej oraz stosowania środków ochrony roślin (prochlorazu, metrafenonu), formaliny i innych agresywnych chemikaliów.
Ditlenek chloru często błędnie kojarzony jest z chlorem aktywnym. Ponadto potocznie uchodzi za jedną z wielu stosowanych substancji biobójczych. Tymczasem opracowana kompleksowa technologia higieny na bazie ClO2 jest zupełnie odmienną koncepcją i podejściem do dezynfekcji, poprzez naśladowanie naturalnych mechanizmów obronnych pieczarki przed chorobami, która polega na wykorzystaniu procesów redoks związanych z absorbcją elektronów przez substancję utleniającą od donora (tu patogenu), powodując zakłócenie lub zanik jego funkcji życiowych. Bezwzględnej skuteczności biobójczej towarzyszy brak szkodliwości wobec pieczarki oraz brak możliwości wytworzenia oporności u zwalczanych patogenów, co dodatkowo tworzy przewagę nad innymi substancjami lub metodami ochrony. Nowością w skali światowej jest oferowany sposób i środki oraz narzędzia dezynfekcji ClO2 w formie gazowej. W przeciwieństwie do metod zamgławiania, gazową dezynfekcję charakteryzuje spontaniczna zdolność rozprzestrzeniania się oraz penetracji mikroszczelin spękanej posadzki czy też osłoniętych przestrzeni systemów wentylacji lub sprzętów elektronicznych bez uszkodzenia a także nieograniczona praktycznie kubatura dezynfekowanych obiektów. Ponadto, ditlenek chloru nie znajduje się na żadnej liście substancji kancerogennych i w stosowanym stężeniu nie jest toksyczny. Należy jednak chronić drogi oddechowe przed podrażnieniem.
Do opracowania omawianej technologii przyczyniło się szereg osób i instytucji oraz firm, w tym:
dr Nikodem Sakson, dr inż. Arkadiusz Chruściel, dr inż. Joanna Szumigaj Tarnowska, Daniel Siejak, Remigiusz Grzesiewicz, Jan Piechowiak, Zbigniew Uliński, Zbigniew Marczak, Luiza Rabiańska, Jarosław Marciniak, Andrzej Łobzowski, Paweł Hreczuch oraz Instytut Ogrodnictwa w Skierniewicach, NCBR i firmy TORFAN, FUNGUS, LAB-EL i BAR-TECH.
Za owocną współpracę dziękuje MEXEO Wiesław Hreczuch, Kędzierzyn-Koźle.
TECHNOLOGIA BIOMEX OBEJMUJE
NASTĘPUJCE OBSZARY WYTWARZANIA I STOSOWANIA:
Czytaj więcej Informacja o projekcie BIOMEX 2017 – 2023